Wyniki wyszukiwania

Filtruj wyniki

  • Czasopisma
  • Autorzy
  • Słowa kluczowe
  • Data
  • Typ

Wyniki wyszukiwania

Wyników: 10
Wyników na stronie: 25 50 75
Sortuj wg:

Abstrakt

W ciągu pierwszych czternastu lat transformacji, badanych przez autora artykułu, tj., w okresie lat 1989-2003, wzniesiono w Krakowie dwanaście nowych kościołów. Sześć z nich zostało zaprezentowanych przez autora wcześniej. Niniejszy artykuł zwiera wyniki badań nad pozostałymi sześcioma świątyniami. Ich kreacje w sensie estetycznym, są znamienne dla tendencji kształtowania współczesnej architektury polskiej w ogóle oraz szczególnie architektury kościołów. Jest ona specyficznym skrzyżowaniem tradycji estetycznej z poszukiwaniami z okresu późnego modernizmu, postmodernizmu, oraz najnowszego wcielenia architektury nowoczesnej - XXI wieku.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

The author highly appreciates the fi rst issue of the third volume of the fundamental “Dictionary of folk stereotypes and symbols” (ed. prof. E. Bartminsky), dedicated to the symbolism of plants. This issue presents rich materials (language, folklore, ethnographic) related to cereals, which in the popular perception have a mythological interpretation, the daily bread is God’s gift, endowed with sacred significance.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Artykuł podejmuje problematykę pedagogiki miejsca, ze szczególnym naciskiem na kontekst miejski. Bazując na zasadniczych tezach, iż miasto jest tekstem (Władymir Toporow), a miejsca są pedagogiczne (Maria Mendel) – koncentruje się na problematyce symbolu. Zarówno definicja pojęcia, jak i jego poszczególnych egzemplifikacji stanowi bazę teoretyczną do dalszych rozważań o charakterze praktycznym. Przybliżając metodologię zrealizowanego w latach 2015–2016 projektu badawczego Czytanie miasta, autorka prezentuje nowe wyzwania badawcze dla pedagogów. Przedstawienie szerokiej kafeterii symbolicznej miast – obejmującej zarówno obszar manifestacji kulturowych (wieże, mosty), jak sferę natury (góra, rzeka) – prowadzi do propozycji ich aplikacji edukacyjnych. Podsumowanie tekstu stanowią opisy zrealizowanych animacji opartych na badaniach.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Prezentowany tekst dotyczy wykorzystania symbolu dzieciństwa i sieroctwa w bieżącej polityce władz rosyjskich. Od początku konstytuowania się reżimu bolszewickiego, bezdomne dzieci (bezprizorni) stały się przedmiotem zainteresowania aparatu bezpieczeństwa, organizowanego przez F. Dzierżyńskiego. W tamtym czasie rozwinęła się także pedagogika A. Makarenki. Te działania miały na celu stworzenie nowego sowieckiego człowieka. Po rozpadzie Związku Radzieckiego, w Rosji znowu pojawił się problem bezdomności dzieci. Po kilkunastu latach okazało się, że dzieci i sieroty jako symbol bezbronności mogą być wykorzystane w bieżącej polityce władz Kremla. W rekcji na amerykańską tzw. „ustawę Magnitskiego”, władze Rosji wprowadziły „ustawę Dimy Jakowlewa” zabraniającą adopcji rosyjskich dzieci do USA. Okazało się, że dziecko jako symbol niewinności i bezbronności jest inwariantnym elementem w bieżącej polityce władz rosyjskich. Łączy w sobie symbolikę związaną z walecznością, poświęceniem i ofiarą, co pozwala na uzasadnienie aktualnego kursu politycznego władzy w Rosji.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

The author of the article analyses this phenomenon on the example of literature based discussions among researcher provided by V. Lepahin and M. Maslova. The main subject of discussion is a poem of Nikolay Gumilyov’s Andrei Rublev. In this particular case this had led to the fact that researchers were unable to see obvious connection with the Song of Solomon in the poem by Nikolai Gumilev and came to the false conclusion of incompetence Nikolai Gumilev in biblical matters. The article helps to understand some of the trends that are popular in modern Russian literary study.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Kościół pod wezwaniem Ducha Świętego, zbudowany we Wrocławiu w osiedlu Huby, tworzony był w okresie PRL, co znacznie utrudniało prace projektowe a następnie realizacyjne. Równocześnie był to okres schyłku reżymu komunistycznego, który już musiał się wówczas liczyć z koniecznością pewnej tolerancji religijnej, wymuszonej okolicznościami politycznymi obejmującej też wznoszenie budowli sakralnych. Autor owego kościoła i zarazem autor niniejszego artykułu – wielce aktywny opozycjonista polityczny - był więc zmuszony do jednoczesnego wysiłku i emocji związanych z projektowaniem, przy tym równocześnie był z konieczności wpleciony w zagadnienia formalne i organizacyjne, a w rzeczywistości do stawiania czoła wciąż opierającemu się architekturze sakralnej reżymowi. Autor stara się przybliżyć Czytelnikowi przeżycia związane z tworzeniem tego dzieła. Ostatecznie kościół został pomyślnie zrealizowany i stał się obiektem znanym oraz uznanym.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

Koncepcje i teorie stanowiące bazę teoretyczną, metodologiczną i metodyczną XX-wiecznej, tradycyjnej pedagogiki resocjalizacyjnej, które możemy podzielić na trzy zasadnicze grupy charakteryzujące się odmiennymi podejściami teoretyczno-metodologicznymi w znacznym stopniu zdezaktualizowały się na początku XXI wieku. Dlatego też współczesna pedagogika resocjalizacyjna poszukuje nowych inspiracji teoretycznych i metodycznych. Jedną z nowych koncepcji może być twórcza resocjalizacja. Niniejszy artykuł przedstawia założenia teoretyczne i metodyczne zarówno tradycyjnej pedagogiki resocjalizacyjnej, jak i jej nowych odmian ze szczególnym zwróceniem uwagi na tradycyjne i współczesne konteksty teoretyczne, metodologiczne i metodyczne
Przejdź do artykułu

Abstrakt

W artykule opisano koncepcyjne założenia pedagogicznej edukacji uniwersyteckiej, ponownie definiującej się w dynamicznych warunkach współczesnej kultury. W centrum uwagi autorów znajdują się konstytutywne formy edukacyjne, które określają charakter semiozy edukacji, a także sposoby ich ekspozycji i transformacji. Narracja koncentruje się na koncepcji „polityki symbolicznej”, której celem jest liberalizacja praktyki pedagogicznej i wyzwolenie jej spod dyktatury transmisyjnej formy edukacji, a także tworzenie warunków do umocnienia w kształceniu pedagogicznym dyskursywnej relacji i dyskursywnego stosunku do siebie. W wyniku realizacji tego rodzaju symbolicznej polityki uczestnicy edukacji są w stanie działać nie jako agenci panującego dyskursu, ale jako podmioty zdolne do dyskursywnej refleksji w działaniu i do udziału w procesach dyskursywnego projektowania i wytwarzania.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

The foregoing article is an attempt at answering the question, whether Fiodor Sologub is rightly called a eulogist of evil and an apologist of devil, as well as a God-iconoclast. For this purpose the author is trying to revise the hitherto views concerning the fi gure of God in the lyric of the Russian poet. In the effect of conducted studies it was established that the myth of Sologub, “the literary Jack the Ripper”, functioning well until today was based on unjust and often prejudicial opinions of persons from the symbolist’s generation, as well as of the later experts in literature, who ascribed to them the “crimes” committed by the protagonists of his novels (sadism, erotomania, necrophilia and Satanism). The key problem of God-iconoclasty in turn, as it has been revealed, is connected with the issue of literary mask, a play with the reader. On one hand, the poet’s God-iconoclasty is an attempt of “getting inscribed” in the creative tendency that predominated in the Russian literature of that time (the “diabolic symbolism”), on the other – it constitutes one of the stages in looking for God and the development of lyrical “I”, carrying autobiographical traits.
Przejdź do artykułu

Abstrakt

This article presents a comparative analysis of two poems, Stéphane Mallarmé’s ‘Soupir’ (1866) and Wacław Rolicz-Lieder’s ‘To My Sister’s Smile’, published in 1891. ‘Soupir’ is one of Mallarmé’s early poems, yet in many respects, as this analysis demonstrates, looks forward to the French poet’s mature phase and foreshadows the poetics of Wacław Rolicz-Lieder. Chief among the similarities are the autothematic focus and the intent to convey feelings of emptiness and longing for an ideal in poems refined to the point of préciosité. However, for all their preoccupation with the craft of poetry, either poet believed that inspiration was absolutely vital for creativity. This article argues that Mallarmé’s poetics, especially his ideas of inspiration and originality, was taken over by Wacław Rolicz-Lieder, who adapted it to suit his own poetic project.
Przejdź do artykułu

Ta strona wykorzystuje pliki 'cookies'. Więcej informacji