Search results

Filters

  • Journals
  • Keywords
  • Date

Search results

Number of results: 4
items per page: 25 50 75
Sort by:

Abstract

The early philosophical standpoint of Professor Bogusław Wolniewicz alluded mainly to the so-called first philosophy of Ludwig Wittgenstein, as expressed in his Tractatus Logico-Philosophicus. Professor Wolniewicz’s views have found their expressions, first, in the book (in Polish) Things and Facts. An introduction to the first philosophy of Ludwig Wittgenstein (1968), and finally in his monograph (in Polish) Ontology of Situations. Foundations and Applications (1985). In both cases, Wolniewicz’ standpoint has been expressed by giving a substantive interpretation to semiotical and logical concepts (i.e. by producing hypostases). This practice looks rather dubious to me, in both cases, although I hope that ontology of situations can be usefully treated as a general formal theory of semantical correlates characteristic for sentential statements.
Go to article

Abstract

Zdaniem Henryka Elzenberga: dobro = wartość = piękno. Obiektywnie te trzy pojęcia są identyczne, a przekonanie, że jest inaczej, ma źródło w subiektywności ich ujmowania/postrzegania. Ten pogląd Elzenberg przedstawił w artykule O różnicy pomiędzy „pięknem” a „dobrem” (1933). Według autora, Elzenberg ma jedynie po części rację. Byłoby tak: piękne są rzeczy, a dobre są stany rzeczy/sytuacje, w szczególności istnienie rzeczy pięknych. Piękna jest Sonata księżycowa Beethovena, dobrem jest to (stan rzeczy), że ten utwór istnieje.
Go to article

Abstract

Formalization of a set of beliefs expressed in one language consists in translating them into sentences of another language. The characteristic property of a good formalization is that the target language is correctly chosen and the translations precisely reflect the meaning of the original sentences. In the paper a formalization of ontology of situations (given by Professor Bogusław Wolniewicz) is discussed. I argue that this is an example of a perfect solution of the problem.
Go to article

Abstract

Elzenbergowska teza o obiektywnej tożsamości dobra i piękna nie jest przekonywająca. Problem można zanalizować na gruncie Wittgensteinowskiej ontologii sytuacji, co daje lepsze widoki na jego rozwiązanie. Zbiory stanów rzeczy dobrych (D) i pięknych (P) ani się nie pokrywają, ani nie przecinają, ani D nie zawiera się w P. Nie da się wskazać dla D i P cechy rodzajowej i różnicy gatunkowej. P i D dają się jedynie definiować cząstkowo – przez przykłady i zbliżanie się do ich zbiorów wyczerpujących. W języku naturalnym wyróżnia się wiele odmian dobra i piękna, rozmaicie powiązanych, na przykład „piękno moralne”, „moralną brzydotę”, ale też „brzydotę amoralną”, a nawet „szpetne dobro”. Jednakże zbiory P i D (oraz B i Z – stanów rzeczy szpetnych i złych) są rozłączne. Otóż w konkretnej sytuacji pięknej może tkwić abstrakcyjny stan rzeczy odnoszący się do dobra, a w konkretnej sytuacji dobrej – abstrakcyjny stan rzeczy odnoszący się do piękna. Te abstrakcyjne „rdzenie” sytuacji mogą piękno intersubiektywnie „zabarwiać” dobrem, a dobro pięknem.
Go to article

This page uses 'cookies'. Learn more